Doğadan, özümüzden kopmuş; yaptığımız büyük binalara hapsetmişiz kendimizi.
Apartmanlarımızda kedilerle, köpeklerle, kafeslere kapattığımız kuşlarla ve küçük saksılarımızdaki bitkilerle ancak bir arada olabiliyoruz; atlar, yunuslar gibi büyük hayvanlarlaysa kesinlikle bir arada olamıyoruz. Doğadan kopuk, kendi doğamıza uzak ve aykırı yaşıyoruz. Hayvanlar doğada, biz dört duvar arasındayız ve ne yazık ki her geçen gün daha yüksek duvarlar örüyoruz onlarla aramıza ve duvarlarımız yükseldikçe sevgiden de uzaklaşıyoruz daha fazla...
Figen Karaaslan
10.04.09/ İstanbul
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder