25 Eylül 2008 Perşembe

Akışa güvenmek ve akışta kalmak...


Bana gelen mailden alıntı yaptığım harika bir yazı...



Güneş hiçbir zaman yarın yeniden doğar mıyım diye korkmaz, sadece doğar. Ağaçlar, çiçekler doğanın akışında zamanın gerektiğine uygun şekilde hareket eder. Zamanı geldiğinde çiçeklerini açar, zamanı geldiğinde kışa hazırlanmak için yapraklarını döker, "çıplak kaldım acaba bir sonraki dönem çiçek açar mıyım?" diye korkmaz... "Çıplak kaldım hiç yaprağım yok, insanlar benimle dalga geçerler mi?" diye düşünmez... Rüzgâr estiğinde hiçbir ağaç direnç göstermez. Rüzgârın estiği yönde eğilir... Direnç gösterdiğinde rüzgârın tersi yönünde hareket ettiğinde zarar göreceğini, dallarının kırılacağını bilir. Denizler yükseldiğinde geri çekileceğini de bilir... Geceleri gökyüzünü aydınlatan ay, ben hep dolunay kalmak istiyorum hiç yeni ay şeklini almayacağım demez. Gece gündüzü, gündüz geceyi, aylar mevsimleri, mevsimler birbirini takip eder. Yaz biter güz başlar. Yavaş yavaş yapraklar dökülmeye başlar. Artık yazın bittiğinin haberi gelir. Her bitiş yeni bir başlangıçtır... Yeni bir şeyin başlayabilmesi için eskiyi bırakmak gerekir. Değişimleri sevgiyle kabul etmek ve o anın tadını çıkarmak gerekir. Çünkü her yeni dönem en mükemmel haliyle gelir. Aslında insanların yaşamları da doğadaki akış gibi... Onu kontrol etmeye çalışan, tutunan, yapışan biziz. Bu yüzden yaşama dair isteklerimizin gerçekleşmesini engelleyen de biziz. Tek yapmamız gereken akışta olmak, akışa uyum sağlamak. Aslında bu dünyada her şey olması gerektiği gibi olması gerektiği zamanda ve akışta gerçekleşiyor.

Akışta olmak için ne yapmak gerekiyor?

Şu an yaşamınızda her şey çok kötü olabilir. Belki işsizsiniz, belki hiç paranız yok, belki çok kötü giden bir ilişkiniz var ya da yapayalnızsınız... Belki bu sorunların hepsini ya da birini yaşıyorsunuz. Ne yaşıyorsanız yaşayın şunu unutmayın: Akışa güvenin, yaşanan bu durum düzelecek. Hiçbir zaman böyle kalmayacaksınız. Sadece bu bir dönem. Sizin için yaşanan bir dönem. Dibe vurdunuz evet, ama kendinize dönüp bakmak için. Ne istediğinizi, yaşamda nasıl var olmak istediğinizi bilmek adına bunu yaşamanız gerekiyordu. Bu durumda olduğunuz için kendinize ya da başkalarına kızmayın, suçlamayın kimseyi. Yaşadığınız sorunlara tutundukça, endişeli oldukça çözüm de uzaklaşıyor. Endişe dolu duygulardır çözüm bulmamıza engel olan. İlk başta şunu fark edin; yaşadığınız olumsuz olaylar yaşamınızı yönetmeye başladıysa siz akışta değilsiniz. Yaşamın içindeyken insanlar korkularının, olumsuz duygularının farkına varamazlar. İyi bir ilişkiye sahip olduğunu sanır ama mutsuzdur, işinde iyi para kazanıyorsa yaptığı işin onu mutlu ettiğini sanır, ama yaratıcılığını kullanamadığı sinir ve stres içinde yaşadığı bir işi vardır... Yaşam koşturması içinde dönüp bakmaz kendine; ben neredeyim, ne yapıyorum, yaptığım bu şey bana mutluluk veriyor mu diye... Parasızlık korkum mu var? Yalnızlık korkum mu var? Yaşama güveniyor muyum? diye düşünmeyiz hiç... Hayatın kıyısından köşesinden tutmuş yaşıyoruzdur. Olumsuz duygular, inançlar insanı aşağıya çeken bir enerjiye sahiptir. İlerleyemez insan, olduğu yerde duruyordur. Bu yüzden bazen sıkıntılı durumlar fiziksel hayatımızda kendini gösterir. Aslında evren bize bağırıyordur: "Akışta değilsin." Korkuların seni yönetiyor... Yoldan çıktın... Direnç gösteriyorsun... Dön duygularına bak, iyileştir... Bırak olumsuzluğu, bırak korkuları... Sen güvendesin... Sevgiyle dimdik dur hayatta...

İşte, ancak işsiz kalınca durduk ve baktık... İlişkimiz bitince durduk ve baktık. Hasta olunca durduk ve baktık kendimize. Evren sonunda size sesini duyurdu. Evren size akışta olmadığınızı ancak böyle gösterebilirdi. Sorduk kendimize ben nerde hata yaptım diye?Her zaman olduğu gibi yine yaşamımızın sorumluluğunu almaktan kaçtık, başkalarını suçladık. Hata hep başkasında... Patronda, eşinizde vs... dedik çıktık işin içinden. Peki, biz ne yapıyoruz da yoldan çıkıyor ve akıştan kopuyoruz? Hangi düşünce ve davranışlar buna neden oluyor?Korkularla hareket ediyoruz, inancımızı ve güvenimizi kaybediyoruz, yaşamı kontrol etmeye çalışıyoruz... Bırakmaktan ve yeniye geçmekten korkuyoruz, tutunuyoruz, direnç gösteriyoruz ve yapışıyoruz; hayata, sorunlara, insanlara... Yeninin belirsizliğinden, değişimlerden korkuyoruz. Hâlbuki doğa ne güzel anlatıyor kendisini. Kışa hazırlanırken yapraklarını dökmekten korkmuyor hatta yaprakları bırakırken ayrı bir güzellik veriyor. Rengârenk oluyor o yapraklar... Bedeni çıplak kalıyor ağaçların ama kış için bunu yaşamaları gerekiyor, çünkü daha güçlü duruyor ayakta. Soğukla, yağmurla, karla daha iyi baş edebiliyor. Biliyor yapraklarını bırakmamış olsaydı daha büyük bir zarar göreceğini... Ağaçlar biliyor ki yeni döneme girdiklerinde daha da büyüyecek genişleyecek yaprakları daha da çoğalacak. Aslında doğa kendini yenilemekten her yeni gelene sevgiyle merhaba demekten, bir önceki dönemi bırakmaktan hiç korkmuyor... Her yeni dönemin hem tadını çıkarıyor hem de bizlere öğretiyor, yaşadıklarıyla huzur veriyor... Doğa çok şey öğretiyor bizlere. Yaşamın bize vermiş olduğu mesajları duymamazlıktan geliyor, görmüyor ve red ediyoruz. Yaşamı, insanları, olayları kontrol etmek her şeyi kendi istediğimiz şekle sokmak için o kadar çok mesai harcıyoruz ki; yaşamın neresinde olduğumuzu, ne istediğimizi, yaşamımızda hangi noktayı iyileştirmemiz gerektiğini göremiyoruz... Gerçeklerle yüzleşmek, kim olduğumuzu bilmek ağır ve zor geliyor. Şikâyet edilen hayata devam etmek daha kolay geliyor. Hangisi zor sizce? Kendinizle yüzleştiğinizde gördüğünüz sıkıntılarınızı, korkularınızı, yaşadıklarınızı, geçmişinizi bırakmak mı? Ne istediğinizin farkındalığıyla yaşamak mı? Yoksa sıkıntılarla dolu hayata, mutsuz yaşamınıza ömür boyu aynı şekilde devam etmek mi?Geçmişte yaşamış olduğunuz olayları değiştiremezsiniz. Ama yaşanan olaylarda izler bırakırız, duygularımız o olayla birlikte orada kalır ve o duygular geleceğe taşınır. Şöyle düşünün çocukken trafik kazası geçirdiniz. Bu kaza olmuştur, bunu değiştiremezsiniz. Ama sizin orada bırakmış olduğunuz korku dolu duygularınız siz her arabaya bindiğinizde sizinle gelir. Yaşam kaliteniz düşer. Her an stres ve korkuyla bir yaşam başlar hayatınızda... Kötü yapılmış bir evlilik, terk edilmeler, ayrılıklar, ölümler, cinsel taciz, yaşanan bir iflas, cinayet vs... Olaylar değildir aslında geleceğe taşıdığınız, o olaydaki duygulardır. NLP'de time line diye bir teknik kullanırız. Olumsuz duyguları kabullenmenin getirdiği güçlü enerjiyle değiştiririz geçmişin izlerini... Olaylara yapıştırdığımız duyguları bırakırız. Bu teknik, geleceğe güzel düşüncelere, niyetlerle ve hedeflerle başlamanıza yardımcı olur. Bu çalışmanın sonunda yaşanan olay orada geçmişte durur ama duygular iyileştiği için bakış açısı değiştiği için olay aynı kalsa bile artık size bir şey ifade etmez. Her bu çalışmayı yaptığımda şunu çok daha iyi anlarım: Geçmişimizde yaşanılan tüm olumsuzlukları, kırgınlıkları, öfkeyi bırakmazsanız, geleceğe ne kadar güzel bakarsanız bakın, ne kadar olumlu düşünürseniz düşünün tam olarak huzurlu olamıyorsunuz. Bu yüzden geçmişi bırakmanız gerekiyor. Geçmişiniz şu anki sizi oluşturdu. Orada yaşamış olduğunuz deneyimler sizi büyüttü, geliştirdi... Çok şey öğretti... Ama geçmiş yaşandı ve bitti. Her yeni güne geçmişinizden getirmiş olduğunuz izlerle, duygularla korkularla başlarsanız geçmişinizi yaşamaya devam edersiniz. Geleceğiniz geçmişiniz olur. Yeni güne, yeniye, geleceğe tam olarak geçemezsiniz. Çünkü tutunduğunuz, bırakmak istemediğiniz geçmişinizdeki duygular ayağınızda pranga olarak sizinle geliyordur.
Siz de şöyle bir çalışma yapın, 21 gün boyunca bırakma çalışması...

Her gün bir duygunuzu bırakın. Geçmişle ilgili kırgınlıklarınızı, öfkenizi, affetmediğiniz kişileri bırakın. Affedin ve özgürleşin. Kendinizi özgür bırakın. Geçmişe tutunmayı bırakın. Kendinizi öfke ile beslemeyi bırakın. Hırslarınızı, intikam alma ihtiyacınızı bırakın. Kendinizi ispat etmeyi bırakın. Şu anki yaşamınızda sizi huzursuz eden, enerjinizi düşüren ne varsa her şeyi bırakın. Güvensiz bir ilişki içindeyseniz, güvensizliği bırakın. Bırakmaktan korkmayın. Siz güvensizliği bıraktığınızda karşınızdaki kişinin yaşamınızdan gitmesi gerekiyorsa gider... Ama sizin için hayırlı bir ilişki ise, mutlu olacağınız kişi buysa yaşamınızda olur ve değişen tek şey ilişkinizin huzurlu olmasıdır. İşinizde mutlu değilseniz bırakın. Belki başka bir iş yapmanız gerekiyordur. Cesaretle adım atın. Kendi değerinize sahip çıkın. Siz mutsuz ve huzursuz olduğunuz şeyleri kendi isteğinizle sevgiyle bırakmazsanız, bırakmak zorunda kalacaksınız... Evinizde sizi rahatsız eden eşyalarınızı bırakın. Gardırobunuzdaki kullanmadığınız eşyaları bırakın. Olumsuz inançlarınızı bırakın. Yaşamınızda dram yaratma ihtiyacınızı bırakın. Sevgi ispatını bırakın. "Beni sevseydi" demeyi bırakın. Beklentilerinizi bırakın. Korkularınızı, tüm inançlarınızı, kalıplarınızı, kurallarınızı, sınırlamalarınızı bırakın... Yargılamayı, suçlamayı bırakın... Kendinize kızmayı bırakın... Bıraktıkça özgürleşeceksiniz. Sevgiyle ve saygıyla teşekkür ederek bırakın. Fiziksel olarak bıraktığınız her şeyi duygusal olarak da bırakın... Tutunmayı bırakın... Kontrol etmeyi, direnç göstermeyi bırakın... Esnek olun. Hatta olumlu tüm düşüncelerinizi, duygularınızı bile bırakın... Şaşırdınız değil mi? Sevgi, zenginlik, sağlık, mutluluk, dostluk, aile vs... Bütün kavramlarınızı, duygularınızı bırakın. Neden biliyor musunuz? Çünkü sizin sevgi dediğiniz duygunuz aslında sizin sınırlı düşünce ve kalıplarınızla aileniz, çevreniz tarafından size verilmiş deneyimlemiş olduğunuz bir duygunuzdur. Siz bu kalıplaşmış sevgi anlayışını bıraktığınızda esas içinizde var olan tahmin bile edemeyeceğiniz güzellikte yeni hisleriniz ve duygularınız sevgi kavramıyla birleşecek. İçinizde öyle güzel bir sevgi var ki sınırsız ve sonsuz olan müthiş bir şekilde huzur veren bir duygu... İşte o zaman gerçek sevgi dışarı çıkacak. Aynı şekilde mutluluk da öyle, zenginlik de... Bizler sadece gördüklerimizle, yaşadıklarımızla sınırladık bu duyguları ve adına sevgi dedik, zenginlik dedik, mutluluk dedik... Yazarken ben yoruldum, aslında bırakacak ne çok şey var... Bıraktığınız her şey sizi özgürleştirecek. İçinizde var olan gerçek kimliğiniz ortaya çıkacak... Gerçek potansiyelinizi göreceksiniz... Bırakın ki, yeniye yer açın... Bırakın ki kim olduğunuzu ne olduğunuzu ne istediğinizi görün... Her şeyden özgürleştiğimizde yeniye, yeni gelene yer açıyor olacağız... Yeni bir iş, yeni bir eş, yeni bir ev, yeni daha çok kazanılan paralar vs... Geriye sadece sevgiyle yeniyi kabul etmek ve teşekkür etmek, inanç ve güvenle adım atmak kalıyor... Bütün bunları yapmak size çok mu zor geldi? O zaman şunu yapın:Her yeni güne başlarken;
-Yaşamımda ilerlememe engel olan, yaşam amacıma hizmet etmeyen, tüm duygularımı düşüncelerimi, inançlarımı, kalıplarımı, korkularımı, endişelerimi, tutunmalarımı, dirençlerimi, beklentilerimi, sınırlamalarımı ve kurallarımı, geçmişimi şimdi sevgi ve saygıyla bırakmaya niyet ediyorum. Bırakmak için kendime izin veriyorum. Şimdi bırakıyorum... Ben sevgi de kalmayı seçiyorum, sevgi dolu insanlarla sevgi dolu deneyimler yaşamayı seçiyorum. Yeniyi hayatıma sevgiyle kabul ediyorum deyin ve yeni güne böyle başlayın... Seçim yapın. Her gününüzü yeni baştan sevgiyle yaratırken sorun kendinize: Bugün neyi bırakmalıyım? Bıraktığınız her duygunuzla tekrar yüzleşirseniz, karşınıza tekrar gelirse sadece sevgiyle bakın o duyguya... Ben seni bıraktım, sen geçmişte kaldın deyin…Gerçek potansiyelinizle kim olduğunuzun farkındalığıyla yaşamınızı keyifle, mutlulukla yaşamak istiyorsanız inancınızı koruyun. Kendinize, yaşama, akışa güvenin. Değişimlere güvenin... Cesaretle adım atın... Bırakın, her şeyi bırakın... Siz sadece bir adım atacaksınız, evren sizi on adımla destekleyecek...
Gerçek şu ki; Sizden başka kimse sizin hayatınızı iyileştiremez. Sevgi olun, güven olun, huzur olun, mutluluk olun... Bıraktıkça, özgürleştikçe özünüzde var olan bütün bu güzel duygular gerçek anlamlarıyla yaşamınızda var olacak. Akışta olmanın keyfine bir kere vardınız mı bir daha asla vazgeçemeyeceksiniz... Her şey tüm mükemmelliğiyle size akmaya başlayacak. Özgürleşecek, mutluluğu bulacaksınız... Bugüne kadar hep dışarıda aramış olduğunuz mutluluk içinizde ve sizinle akmak için sizden izin bekliyor. İzin verin yeniye... Yeni, sevgiyle girsin hayatınıza. Direnç göstererek yaşamanız gereken mutluluğu geciktirmeyin. Uzatmayın zamanı... Hayatımız, kıyısından köşesinden tutularak yaşanacak bir hayat değil... Korkmayın, hayatın tam içinde var olarak, mutlulukla ve dolu dolu yaşayın...

Neşeyle bu yaşamın keyfini çıkarın...
Figen Karaaslan

22 Eylül 2008 Pazartesi

Bayram geldi hoş geldi...


Yine bir bayram zamanı geldi çattı. Çoğu kişinin dört gözle beklediği bu günde hazırlıklar çoktan başladı…

Bu resim çok hoşuma gitti. Resim, insana: Paranın pulun mutlu olmak için tek gereklilik olmadığını, sevdiklerinle hep bir arada olabilmenin çoğu mutluluğa bedel olduğunu, en büyük acılardan birinin kimsesiz olmak olduğunu çok güzel bir şekilde ifade ediyor bence.
Değerlerimizin değerini bilmeli diye düşünüyorum...

70’li ve 80’li yıllarda bayram demek:
Yeni bir ayakkabı demekti.
Yeni bir elbiseydi…
Büyüklerden alınan harçlık demekti
Avuç dolusu, rengârenk ve tatlı şeker yemekti…
Büyükleri ziyaret edip hatır- gönül almaktı.
Çocuklara verilen bez mendil demekti.
Sevdiklerinle bir arada güzel yemekler tatlılar yemekti.

Her zaman bayram:
Sevdiklerini kaybedenler için hüzün günü demek.
Gurbettekiler için buruk bir sevinç demek.
Misafire tutacak şekeri, giyecek giysisi olmayan için iç burkulması demek.
Huzurevindekiler ve çocuk esirgeme kurumundakiler için hüzünlü bir bekleyiş demek…

90’lı ve 2000’li yıllarda bayram demek:
Tatil yapmak demek.
Arife ya da bayramın 1. günü yola koyulmak, tatilin son günü eve dönüş günü demek.
Yollarda bir sürü kaza demek.
Gazete ve TV’lerde bir sürü ölüm ve sakatlık haberi demek, dolayısıyla bir sürü acı demek…

Haydi, gelin hepimiz elbirliğiyle bayramların anlamını daha da güzelleştirelim. Şimdi de bayramlar hep sevinç olsun, neşe, sağlık, hoşgörü, mutluluk, barış ve gönül alma olsun…

Nerde o eski bayramlar demeyelim ve dedirtmeyelim. Bayramları hep bayram havasında yaşamak dileğiyle…

Figen Karaaslan
22.08.07 /İstanbul

Simurg efsanesi


Bana mail olarak gelen ve okuyunca çok beğendiğim bu hikayeyi sizlerle paylaşmak istedim... Anka kuşunun hikayesini çoğu insan bilir ama, okumayanlar için en baştan...

Okuyup da unutanlar için tekrarı blog sayfamda...

Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan simurg anka, bilgi ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş... Kuşlar simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki, simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda ondan umudu kesmişler. Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü simurg'un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg'un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte simurg'un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler. Ancak simurg'un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kafdağı’nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş. Önce bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp; papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş (oysa tüyleri yüzünden kafese kapatılırmış) Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış; baykuş yıkıntılarını özlemiş, balıkçıl kuşu bataklığını. Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış. Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen altıncı vadi 'şaşkınlık' ve sonuncusu yedinci vadi 'yok oluşta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş... Kafdağı’na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış. Simurg’un yuvasını bulunca öğrenmişler ki; Farsça 'si', 'otuz' demektir. Murg' ise 'kuş'... '30 kuş', anlar ki, aradıkları sultan, kendileridir. Onların hepsi simurg'muş. Her biri de simurg'muş. Simurg Anka’yı beklemekten vazgeçerek, şaşkınlık ve yok oluşu da yaşadıktan sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerimiz üzerinden yeniden doğabilmek için kendimizi yakmadıkça, her birimiz birer simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız. Şimdi kendi gökyüzünde uçmak zamanıdır... Ve gerçek yolculuk, kendine yapılan yolculuktur...

Simurg

20 Eylül 2008 Cumartesi

Kadın çalışan istihdamı geri saymaya başlamış.






Gün geçmiyor ki yurdumdan güzel bir haber duymayalım. TÜSİAD Türkiye’de Toplumsal ve Cinsiyet Eşitsizliği Raporu’nu güncellemiş. 1988–2006 yıllarının karşılaştırıldığı rapora göre, kadınların iş gücüne katılma oranı ve istihdam payı her yıl gerilemiş.

Haber sütunlarında “gelişmekte olan bir ülke” olarak yer alan ülkemizde işsizlik oranı bu kadar fazlayken ve günden güne artarken sanırım bu çok normal bir sonuç. Erkek egemen bir toplumda, kadının yaptığı işi ve başarısını hala hafife alanların çok olduğu vatanımda normal bir yansıma bu diye düşünüyorum.

Yaptığım işle ilgili, erkeklerden o kadar çok duydum ki “senin yaptığın da iş mi? diye başlayan ve “ben her gün…” diye devam eden cümleler… Erkeklerin çoğunun hala kadınların evde oturup, ev işi yapması gerektiğini savunduğu bir ortamda, kadınların çok duygusal ve erkekler kadar zeki olmadığını düşündükleri için iş hayatında çok da başarılı olmadıklarını savunan bir coğrafyada kadın istihdamının geriye sayması çok normal. Kadına, erkek kadar değer verilmeyen bir toplumda, kadının düşünceleri ve yaptıkları önemsiz görülüyor. Erkek işvereni tarafından çok önemli görülmediği için kadının yaptığı işe biçilen değer de doğal olarak az oluyor. Tabii herhangi bir korkusu olmadığı için kadın çalışanı ezmeye çalışma, susacağını ve kaba kuvvet kullanamayacağını düşünerek rahatça kötü söz söyleme, hatta kimi zaman sözlü ve fiziki tacizleri de üstüne eklersek, kadınlarımız çalışma ortamından çok kolay soğutuluyor ve uzaklaştırılıyor.

Lafta onaylamadığımız ama bu durumu engellemek için de hiç çaba göstermediğimiz kadınlar; evlerinde yemek yapan, dantel ören, az okuyan, çok kadın programı ve dizi izleyen, susan, sorgulamayan, ekonomik özgürlüğü olmadığı ve doğal olarak da üretemediği için evde bir de eşinin sözleriyle ezilen bir cinsiyet haline indirgeniyor.

Kadını bu noktaya getiren, sonra da getirdiği noktadaki kadını beğenmeyen ve bunda emeği geçen herkese "bravo!" diyorum…

Figen Karaaslan
20.09.08/ İstanbul

19 Eylül 2008 Cuma

Yeni Bir Bakış Yeni Bir Yaşamdır Aslında...


Şimdiye kadar blog sayfamda sadece kendi yazılarıma yer verdim. Bundan sonra, beğendiğim yazıları blog sayfamda sizlerle paylaşmaya karar verdim.


Zihin Detoksu ile 10 Adımda Yeni Vizyon Kazanın

1- Yedinci Gözünüzü Keşfedin: Şüphelerinizi, kuruntularınızı düşüncelerinizden arındırmadığınız sürece hep karmaşık ve yorgun bir birey olursunuz. Evrendeki yerinizi daha iyi belirlemek adına zaman zaman kendinizi dışsal bir gözle inceleyin. Bu gözünüz dışında yedinci bir göz olduğunu göreceksiniz. (6 göz: duyusal, beyinsel, ruhsal, tensel, işitsel, gizemsel.) Yedinci gözünüze kanallarınızı açın.

2- Sırlarınızı Kendinizle Paylaşın: Sırlarınızla yüzleşmekten korkmayın. Kendinizden sakladığınız, kendinizle hesaplaşmaya korktuğunuz bütün verileri gün yüzüne çıkarın. Yaşam planınızı yeniden yapılandırdığınızı görmeniz açısından bu çok önemlidir. Nedir sizi korkutan korkular, üzen yaralar? Geçmişin gölgesine sığınmaktan bıkmadınız mı? Geleceğin hayallerinde yaşamaktan sıkılmadınız mı? Anın mutluluğunu tatmak için şu an değerli gördüğünüz şeylere sahip çıkın.

3- Benliğinize Yaptığınız Zihinsel Bombardımanı Durdurun: Zihinsel bombardıman, olumsuz düşünce ve eleştirilerinizdir. Biraz da kendi yetenek ve değerlerinizi geliştirme planına yönelseniz nasıl olur? Hep yeteneksizliklerinizi suçlamak yerine, yaşamın yapıcı kanallarına kendinizi bırakın.

4- Sevin, Sevmekten Korkmayın: Nedir bu korku böyle? Kendinizi bile sevmeye korkuyorsunuz! Kendinizden bile nefret ediyorsunuz. Artık içinizdeki çocuğun çığlıkları dünyanın her tarafından duyuluyor. Bu çığlıkları sevgisel imajlarla yok edebilirsiniz. Yaşamın ve insanların size sevgi elini uzatmasını istiyorsanız, önce siz bu sevgi elini kendi kendinize uzatın. Gerçekçi olun! Hayaller güzeldir ama yaşantınızdaki olumlu ve olumsuz gerçeklerle yaşamaya alışmak ve çalışmak sizin dünyasal uyumunuzu gösterir. Beyniniz ve ruhunuz bu şekilde kendini güzel ve iyi hisseder. Pamuk Prenses'i çokça oynuyor iseniz, yaşam size karanlık yüzünü gösterdiğinde hayal kırıklıkları ve endişe çemberinde yok olurusunuz!

5- Doğayla Baş Başa Olun: Kendinizi doğaya teslim edin. Yeşilin bütün renklerini üstünüzde hissetmek için doğada uzun yolculuklara çıkın. En az haftada bir vücudunuzdaki negatif elektriği atmak için doğayla kucaklaşın. Maviyi seyredin. Yeşili duyumsayın. Güneşin doğuşunu ve batışını sakın kaçırmayın. Kendinizi doğaya bırakın. Onun saf güzelliği sizi baştan yaratacaktır. Yeter ki siz onu içinizde hissedin.

6- Net Olun: Bir şeyi ya isteyin ya da istemeyin. Ya sevin ya da sevmeyin. Ya kabul edin ya reddedin. Karmaşık duygular içinde bulunmak, zihin yapınızı olumsuz etkileyecek ve yıpratacaktır. Arkadaşlık, aile ve ikili ilişkilerinizde bu yüzden sıkça sorun yaşayabilirsiniz.

7- Ya Söylediklerinizin Esiri Olun ya da Söylemediklerinizin Efendisi: Unutmayın, az ve öz konuşmak her zaman sizi hatadan koruyacak, davranışsal negatif tepkilerden dolayı yıpranmamanızı sağlayacaktır. Dilsel hatalar yüzünden birçok karmaşık duygu, düşünce ve yanlışlıklara gebe kalabilirsiniz. Çok düşünün ama az konuşun.

8- Size Rahatsızlık Veren İnsanlarla Daha Mesafeli Olun: Bu kişilerin karmaşık duygu durumları ve düşüncelerinden uzak durmak, zihinsel detoks programınızda olumlu değerlere erişmenizde yarar sağlayacaktır. Daha dingin, daha duru ve net insanlarla görüşmek her zaman faydalıdır. Yoksa karmaşadan ve zihinsel yorgunluklardan asla kurtulamazsınız.

9- Kendinizi Müziğin Ritmine Bırakın: Müziğin iyi bir zihin arındırıcı olduğunu unutmayın. Müziğin ritmi ve esnekliğiyle kendinizi çok rahat, güvenli ve sakin hissedersiniz. Müzik terapi, iyi bir zihinsel arınma sürecidir.

10- Sık Sık Seyahat Edin: Mekân değiştirmek zihinsel diyet programınızda önemli bir unsurdur. Hafta sonlarını, uzun otobüs yolculuğuyla gideceğiniz farklı renk ve tabiatla dopdolu bir mekânda değerlendirebilirsiniz. Ekonomik durumunuz ne olursa olsun, kendi çapınızda yapabileceğiniz mekânsal değişiklikler daha sonraki iş günlerinize güçlü bir performans olarak geri dönecektir. "Seyahatte sıhhat vardır" sözü bedensel ve zihinsel sağlığa işaret eder.

Psikolog Yelda Aydın

16 Eylül 2008 Salı

Bumerang


Bumerang gibisin

Uzağa fırlattıkça

Bana geri dönüyorsun.

Elimdeyken de uzağa hamle yapıyorsun...



Figen Karaaslan

16.09.08/İstanbul